Drugiej nie gramy. Co, gdyby mecze kończyły się po 45 minutach?

Co by się stało, gdyby we wszystkich meczach tego sezonu PKO BP Ekstraklasy uznać wynik sprzed zmiany stron za końcowy? W prawie połowie spotkań, a dokładniej w 56 ze 123 dotąd rozegranych, należałoby inaczej rozdzielić punkty. Liczyłoby się też dużo mniej goli. Z 334 trafień, jakie podziwialiśmy w bieżących rozgrywkach, pod uwagę bralibyśmy tylko 144, więc zaledwie 43%. A weryfikację trzeba by zacząć już od inauguracyjnego meczu.

Strzelcem pierwszego gola tej edycji co prawda pozostałby Ernest Terpiłowski, lecz jego strzał miałby dużo większe znaczenie. W końcu w 1. kolejce Bruk-Bet Termalica Nieciecza stracił prowadzenie dopiero w drugiej połowie, dlatego w rozważanym scenariuszu trafienie młodzieżowca dałoby Słoniom trzy punkty. Także inny beniaminek, Górnik Łęczna, zaliczyłby dużo pomyślniejszy start sezonu. Przecież podopieczni Kamila Kieresia wygrywali do przerwy z Cracovią w swoim pierwszym meczu po powrocie do elity. Na dłuższą metę takie rozliczanie wyników jednak nie opłaciłoby się piłkarzom z Lubelszczyzny. Tak czy siak byliby na ostatnim miejscu w tabeli, a w dodatku z jednym punktem mniej.

Choć kibice łęcznian nie mają powodów, żeby postulować skrócenie meczów o połowę, to dla fanów kilku innych drużyn taka wizja mogłaby być kusząca. Wyniki Legii Warszawa pewnie nadal nie byłyby na miarę jej ambicji, ale dzięki uniknięciu bolesnych porażek z Lechem Poznań i Rakowem Częstochowa, mistrzowie Polski przynajmniej znaleźliby się ponad strefą spadkową. Zamiast nich, na przedostatnie miejsce w tabeli z dorobkiem uboższym o 6 punktów trafiłaby Cracovia. Pasy stanowią zresztą niezwykły przypadek, bo przy braniu pod uwagę tylko pierwszych 45 minut, innym rozstrzygnięciem skończyłoby się aż 12 z ich 14 meczów.

Do jeszcze większych zmian takie liczenie punktów doprowadziłoby w czubie tabeli. Przede wszystkim w fotelu lidera komfortowo rozsiadłaby się Pogoń Szczecin, na której koncie znalazłyby się 4 oczka więcej niż obecnie. Lech Poznań wypadłby w ogóle poza podium. To efekt braku wspomnianego zwycięstwa nad Legią Warszawa, ale też triumfów nad Cracovią czy Górnikiem Zabrze. Choć i tak sytuację Kolejorza poprawia przypisanie bonusowych zdobyczy za mecze z Górnikiem Łęczna i Jagiellonią Białystok. Aż 9 punktów mniej miałby Raków Częstochowa. Niezaliczone wygrane nad Legią Warszawa, Piastem Gliwice czy Wisłą Kraków doprowadziłyby ekipę Marka Papszuna do osunięcia się w tabeli o pięć pozycji.

Warto też wspomnieć o wyczynach PGE FKS Stali Mielec, bo z jej udziałem doszłoby do najefektowniejszych zmian rozstrzygnięć. Wysoka porażka 1:4 z Pogonią Szczecin? Przecież przed przerwą jedyną bramkę zdobył Grzegorz Tomasiewicz. Remis 3:3 z Cracovią? Rywale wyrównali dopiero w 77. minucie. Jednak działa to też w drugą stronę – bez drugiej połowy zawodnicy z Podkarpacia nie mieliby kiedy odwrócić losów meczu z KGHM Zagłębiem Lubin w 11. kolejce, gdy ze stanu 1:2 do przerwy, doprowadzili do wyniku 4:2.

Do rewizji nadawałaby nie tylko tabela, ale także klasyfikacja strzelców. Jej liderem nadal byłby wprawdzie Erik Exposito, któremu ostałoby się 5 z 9 goli z tego sezonu. Odmienne nastroje zapanowałyby jednak u jego konkurentów. Zarówno Jesus Imaz, jak i Mikael Ishak, wyspecjalizowali się w trafianiu do siatki w drugich połowach. W efekcie jednego i drugiemu uznawalibyśmy tylko po jednej bramce. Za plecami snajpera Śląska Wrocław znaleźliby się za to Joao Amaral oraz Bartosz Śpiączka – obaj z 4 golami.

I tylko jedna seria gier nie wymagałaby żadnej korekty. W 4. kolejce może i zobaczylibyśmy tylko 16 zamiast 29 bramek, ale wszystkie rozstrzygnięcia pozostałyby takie same. Żadne z 13 trafień w drugich połowach ostatecznie nie sprawiło, żeby któraś z drużyn utraciła prowadzenie sprzed przerwy, a ekipy, które po 45 minutach remisowały, i tak pozostały w impasie.