

Po emocjach związanych z pierwszym okresem w historii polskiego futbolu ligowego przyszła pora na wybór kolejnych trzech nazwisk do Galerii Legend Ekstraklasy #MojeLegendy. Drugi z zakresów czasowych obejmuje swym zasięgiem lata 1948-60, czyli pierwsze sezony ligowe po II Wojnie
- Polska liga miała szanse stać się najsilniejszą w Europie - z pełnym przekonaniem mówił Andrzej Gowarzewski o latach trzydziestych XX wieku w Ekstraklasie. Na przeszkodzie stanęła jednak II Wojna Światowa. Zabrała ona aż sześć lat karier piłkarzom. Niewielu z nich udało się zagrać w Ekstraklasie zarówno, przed jak i po okupacji. Część zawodników zginęła na frontach, w niemieckich obozach koncentracyjnych, czy na syberyjskim zesłaniu. Część została poza granicami kraju. Inni dali się poznać z negatywnej strony podpisując volkslisty, co z miejsca uniemożliwiło im ponowną grę w Polsce. Do ligi przystąpiła więc niewielka garstka z generacji znanej przed 1 września 1939 roku z boisk. Ich następców stanowiło pokolenie dorastające w czasach wojennych. Po 1945 roku przez dwa sezony mistrza Polski wyłaniano w systemie pucharowym. Dopiero od 1948 roku liga znów mogła ruszyć i od tej pory działa nieprzewanie.
Zmienili się ludzie, zmienił się też kraj. Na skutek konferencji Wielkiej Trójki Polska utraciła Lwów z dawnymi potęgami Ekstraklasy - Pogonią, Czarnymi, Hasmoneą, czy Lechią, Wilno - ze Śmigłym. Zyskała zaś większą część Górnego Śląska, Dolny Śląsk z Wrocławiem, czy Pomorze z Gdańskiem i Szczecinem. Trzeba więc było zaszczepić tutaj polskość. Jej zarzewiem były rodzime kluby. Wkrótce w tych miastach narodzili się nowi etatowi ligowcy.
Suwerenność nie była jednak pełna. W kraju panował system komunistyczny. Piłkarze nie mogli wyjeżdżać do zagranicznych lig. Części z nich władza pozmieniała nawet dane osobowe! Kluby również stanęły przed przymusową zmianą swoich nazw na wzór radziecki. Stąd w lidze zamiast Wisły Kraków pojawiła się Gwardia, Legia stała się CWKS-em, Ruch Chorzów - Unią, a Cracovia - Ogniwem. Drużyny zostały przyporządkowane pionom zawodowym (policyjnym, wojskowym, włókienniczym, hutniczym, górniczym itd.), a piłkarze oficjalnie byli amatorami zatrudnionymi na etatach w wielkich zakładach pracy.
Sportowo był to okres dużej izolacji. Dopiero po śmierci Stalina kontakty z klubami z innych krajów ożywiły się. Polska drużyna, Gwardia Warszawa, wzięła też udział w pierwszej w historii edycji Pucharu Europejskich Mistrzów Klubowych, dziś znanego jako Liga Mistrzów. Reprezentacja - złożona wyłącznie z piłkarzy polskiej ligi - uczestniczyła w dwóch Igrzyskach Olimpijskich (1952 i 1960). Największą radość przyniosło jednak chyba niespodziewane zwycięstwo 2:1 nad Związkiem Radzieckim w 1957 roku.
Obszerne biogramy dostępne są w aplikacji Ekstraklasy.
TEODOR ANIOŁA

LUCJAN BRYCHCZY

EWALD CEBULA
GERARD CIEŚLIK

STEFAN FLORENSKI

HENRYK KEMPNY

JÓZEF KOHUT

ROMAN KORYNT
TADEUSZ PARPAN

ERNEST POHL

CZESŁAW SUSZCZYK

HENRYK SZCZEPAŃSKI

EDWARD SZYMKOWIAK

JERZY JAN WOŹNIAK

EDMUND ZIENTARA

Wojciech Bajak
fot. Muzeum Lechii Gdańsk, archiwum Ruchu Chorzów, archiwum Legii Warszawa, archiwum Górnika Zabrze, archiwum ŁKS Łódź